Ο πόλεμος κατά των φύλων με… Μ.Κ.Ο.

Τον τελευταίο καιρό από τις σελίδες αυτής εδώ της εφημερίδας σας έχουμε παρουσιάσει τα γεγονότα στην Γαλλία, με την μεγάλη αντιπαράθεση που έχει δημιουργηθεί στην χώρα αυτή, γύρω από τον θεσμό της οικογένειας...

Η προσπάθεια της γαλλικής κυβέρνησης να επιβάλλει τόσο τον γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων, όσο και τον ορισμό των ομοφυλόφιλων ζευγαριών ως “οικογένειας”, αλλά και τέλος μια εκστρατεία στα σχολεία για την “ουδετεροποίηση” του φύλου στα μικρά παιδιά προκάλεσαν μαζικές αντιδράσεις των Γάλλων που κορυφώθηκαν με τις μεγαλειώδες πορείες και τα επεισόδια σε πολλές γαλλικές πόλεις. Η κυβέρνηση υπό το βάρος των αντιδράσεων αναγκάστηκε – προς το παρόν- να πάρει πίσω κάποια από αυτά που ήθελε να προωθήσει και μάλιστα και το συγκεκριμένο πρόγραμμα σεξουαλικής εκπαίδευσης.

Δυστυχώς όμως το φαινόμενο αυτό δεν περιορίζεται στην “πολυπολιτισμική” και “παρακμασμένη” για κάποιους Γαλλία.
Τα ίδια περίπου συμβαίνουν και στην χώρα μας, απλά μέσα στην δίνη της πολιτικής και οικονομικής επικαιρότητας χάνεται. Η αλήθεια όμως είναι ότι τους τελευταίους μήνες προωθείται ιδιαίτερα μια νέου τύπου προσέγγιση των ομοφυλόφιλων ακτιβιστών όχι μόνον στην χώρα μας αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ποιά είναι αυτή; Είναι ακριβώς αυτή της “ουδετεροποίησης” του φύλου. Και δουλεύει σε δύο επίπεδα. Το πρώτο είναι το νομικό επίπεδο. Τα πράγματα είναι απλά. Αντί να αλλάξουν και να ξαναγράψουν τους νόμους προσπαθούν να αλλάξουν το νόημα των όρων που εμπεριέχονται στους νόμους. Γράφει δηλαδή κάποιος νόμος για οικογένεια. Δεν αλλάζουν αυτόν τον νόμο. Απλά με μία ρύθμιση, απαγορεύουν στις δημόσιες υπηρεσίες να καταγράφουν το “φύλο” αυτών που συνθέτουν την “οικογένεια”.

Αυτό τουλάχιστον συζητούσαν σε μία εκδήλωση που έλαβε χώρα την Παρασκευή στο ξενοδοχείο Τιτάνια  με τίτλο: «Η αγάπη δημιουργεί τις οικογένειες», και θέμα το ζήτημα της ομογονεϊκότητας (σ.σ. Ακόμη ένας καινούριος όρος για να περιγραφεί κάτι που δεν υφίσταται) στην χώρα μας εστιάζοντας σε όσο το δυνατόν περισσότερες πλευρές του (νομική, κοινωνική, ψυχολογική, εκπαιδευτική κλπ). 

Διοργανώτρια η ΜΚΟ “Οικογένειες Ουράνιο Τόξο”. Ας διαβάσουμε λοιπόν τι έγραφαν στο δελτίου Τύπου τους: “Ως γονείς αντιμετωπίζουμε πολλές δυσκολίες στην χώρα μας, ζούμε μέσα σε απόλυτο νομικό κενό που μας δημιουργεί ένα σωρό προβλήματα και ανασφάλειες και συχνά εισπράττουμε έντονη κοινωνική απόρριψη. Το ίδιο συμβαίνει και με τα παιδιά μας, που συχνά γίνονται θύματα διακρίσεων τόσο σε κοινωνικό όσο και σε εκπαιδευτικό επίπεδο και αυτό έχει άμεση σχέση με την έλλειψη νομικού πλαισίου ώστε να διασφαλίζεται η οικογενειακή μας ζωή. Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν, σε γενικές γραμμές, ότι υπάρχουν οι οικογένειές μας και οι αντιλήψεις και οι απόψεις τους για μας διαμορφώνονται από την υπόθεση ότι μόνο άνθρωποι του αντίθετου φύλου μπορούν να κάνουν παιδιά, συνεπώς προσπαθούμε μέσα από ανοιχτές εκδηλώσεις να ανοίξουμε την συζήτηση πάνω στο θέμα της ομογονεϊκότητας».

Τι είναι αυτή η ΜΚΟ;

Πρόκειται για μία ακόμη ΜΚΟ, που έχει ως σκοπό να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα μίας συγκεκριμένης ομάδας “πίεσης”. Όπως οι ίδιοι λένε δημιουργήθηκαν  από έναν μικρό, αρχικά, πυρήνα ΛΟΑΤ γονέων. Θέλαμε να αποδείξουμε ότι οι οικογένειές μας αποτελούσαν και συνεχίζουν να αποτελούν μια υπαρκτή πραγματικότητα για την ελληνική κοινωνία, όσο και αν αυτό ακούγεται αρχικά παράδοξο. Ότι οι οικογένειες με λεσβίες, γκέι, αμφί και τρανς γονείς δεν κινούνται κάπου ανάμεσα στη φαντασία και την επιθυμία αλλά στην πραγματικότητα.

Στην Ελλάδα, οι οικογένειες με ΛΟΑΤ γονείς και τα παιδιά τους βρίσκονται από κάθε άποψη εκτεθειμένες σε νομικό κενό, εφόσον δεν προστατεύονται από κανένα νόμο και απλώς εκλαμβάνονται ως μονογονεϊκές. Αυτό το νομικό κενό δημιουργεί πλήθος ανασφαλειών σε όλα τα μέλη των οικογενειών μας με ολέθριες επιπτώσεις στην καθημερινότητα μας. Πρωταρχικός μας στόχος είναι η ισότιμη νομική αναγνώριση των ζευγαριών του ιδίου φύλου και της οικογενειακής τους ζωής, έτσι όπως θέλουν να την διαμορφώσουν, ανεξάρτητα από σεξουαλικό προσανατολισμό και ταυτότητα φύλου σε επίπεδο ίσων ευκαιριών, αλλά και σε επίπεδο δικαιωμάτων (νομικών, οικονομικών, εκπαιδευτικών, κοινωνικών ή άλλων). Παράλληλα, αγωνιζόμαστε για την ευαισθητοποίηση του κοινού απέναντι στη θέση που έχουν οι ΛΟΑΤ οικογένειες σήμερα και προς αυτή τη κατεύθυνση προσανατολίζονται οι δράσεις μας. Η ομάδα μας έγινε ΜΚΟ (πήρε νομική μορφή) στις 17 Ιανουαρίου 2014.

Ποιές όμως είναι οι υπόλοιπες “δραστηριότητες” αυτής της “ΜΚΟ” εκτός από τις διοργανώσεις “σεμιναρίων”; Από ό,τι είδαμε η συγκεκριμένη ΜΚΟ έχει βάλει και ένα βιβλίο. Μαντέψτε το θέμα του. Τίτλος του “τα δύο μικρά αβγά”. Και μιλάει για “διάφορες μορφές οικογένειας”. Ας δούμε πάλι πώς το περιγράφουν οι ίδιοι: “Μέχρι τώρα στην χώρα μας δεν υπάρχει βιβλίο ή παραμύθι που να μιλάει για άλλες οικογένειες εκτός από την πυρηνική ετεροκανονική οικογένεια του ενός μπαμπά και της μίας μαμάς. Δεν είναι ότι δεν αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει αυτή η μορφή, κάθε άλλο, απλώς δεν είναι η μοναδική. Ήταν ανάγκη λοιπόν για μας να έχουμε και δικά μας βιβλία ώστε τα παιδιά μας να μπορούν μέσα σε αυτά να αναγνωρίζουν και τη δική τους οικογένεια.

Και σε τι ηλικίας παιδιά απευθύνεται; Εδώ θα σοκαριστείτε: Απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Αλλά μάλιστα οι ίδιοι το προτείνουν σε “όποιον εκπαιδευτικό επιθυμεί να μιλήσει για άλλες μορφές οικογένειας ή να εντάξει στην ομάδα της τάξης του παιδιά που προέρχονται από άλλες μορφές οικογένειας”

Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση ή απλά “πλύσιμο εγκεφάλου”;

Αυτό το βιβλίο της συγκεκριμένης ΜΚΟ, μας φέρνει στο δεύτερο μέρος της στρατηγικής, όπως αυτό έγινε προσπάθεια να εφαρμοστεί και στην Γαλλία. Στην “πλύση εγκεφάλου” νηπίων και παιδιών προσχολικής ηλικίας, προκειμένου να αποδεχθούν ως “φυσιολογικό” αυτό το ακτιβιστικό κατασκεύασμα. Παραμύθια με “ομογονεϊκές” οικογένειες να διδάσκονται σε παιδιά στα σχολεία μας. Και δεν είναι μόνον αυτό. Διάβασα πρόσφατα μία είδηση στο διαδίκτυο. Διαβάστε τι άλλο κάνουν στο πλαίσιο της “νέας” τεχνικής που λέγεται gender – neutral parenting”: “Το πρωί ο μικρός Μαξ φοράει καρό πουκάμισο και παίζει με τρακτέρ και το μεσημέρι με ένα μπλε φόρεμα παίζει με κούκλες.”

Οπως αναφέρει η 23χρονη μητέρα του Λίζα: «Αν ο Μαξ θέλει να φορέσει μια ροζ φούστα και φτερά νεράιδας , τότε μπορεί να τα φορέσει. Θέλω να του διδάξω να είναι αυτό που θέλει να είναι και όχι να τον βάλω σε συγκεκριμένο πλαίσιο».
Οι επισκέπτες μένουν έκπληκτοι όταν μαθαίνουν γι αυτή την τεχνική αλλά είναι υποστηρικτικοί, αναφέρουν οι γονείς του παιδιού στη Daily Mail. Οι γονείς του πήραν την απόφαση να τον μεγαλώσουν με αυτόν τον τρόπο όταν διάβασαν πως στις περισσότερες περιπτώσεις βιασμού έφταιγε το οικογενειακό περιβάλλον. Οπως αναφέρει η μητέρα του Μαξ: «Τα στερεότυπα των φύλων μπορεί να είναι τόσο επιζήμια . Διδάσκουν τα μικρά αγόρια να είναι επιθετικά και κυρίαρχα πάνω γυναίκες. Είναι επιζήμια για τους ίδιους και για τις γυναίκες».

Όλα αυτά, η αλλαγή του νοήματος της οικογένειας, ακόμη και η διαστροφή των φύλων των παιδιών, δεν αποτελούν παρά μικρά κεφάλαια σε αυτόν τον μεγάλο πόλεμο που εδώ και χρόνια γίνεται κατά κάθε παραδοσιακής αξίας. Και βασίζονται στην πολιτική ορθότητα και έναν “δικαιωματισμό”. Κάποιοι όμως πρέπει να αντισταθούν.

Του Δημήτρη Παπαγεωργίου 

www.elora.gr