Το εθνικιστικό κιτς της Ρεπούση και το πολυπολιτισμικό παραλήρημα

Η... παρέμβαση του Δημάρχου (δυστυχώς) της Θεσσαλονίκης, Μπουτάρη, σχετικά με την γιορτή που διοργάνωσε στην συμπρωτεύουσα, το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης (αυτό που τώρα καταλαβαίνουμε γιατί ήθελε ...κατηργημένο), άνοιξε από ότι φαίνεται τους ασκούς του Αιόλου, για μία ακόμη επίθεση  της γνωστής παρέας των αποδομητών, για έναν ακόμη γύρο επίθεσης, σε οτιδήποτε λειτουργεί υπέρ της ενδυνάμωσης της αίσθησης εθνικής ταυτότητας του Έλληνα πολίτη...

Βέβαια ο Δήμαρχος της Θεσσαλονίκης, και μέλος αυτής της “παρέας” είχε κάθε δικαίωμα να είναι τσαντισμένος, γιατί από εκεί που ήταν σκοπός του να περάσουν στα μουγκά τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης – όπως άλλωστε είχε πριν καιρό δηλώσει – τελικά όχι μόνο υποχρεώθηκε να κάνει εορτασμούς, αλλά διάφορες εκδηλώσεις οργανώθηκαν από διάφορους φορείς εκτός του Δήμου.

Και έτσι αποφάσισε να κάνει την επίθεσή του, χαρακτηρίζοντας “κίτς” τις εκδηλώσεις που οργανώθηκαν από το Υπουργείο. Λογικό και αναμενόμενο, θα πει κανείς, αφού μάλλον κατάλαβε ότι δεν είναι “πασάς” της πόλης, αλλά Δήμαρχός της.
Στα βήματα όμως του Μπουτάρη, ακολούθησε και ποιά άλλη, από την γνωστή – και βουλευτίνα της κυβέρνησης, μέσω ΔΗΜΑΡ πλέον – κ. Ρεπούση.

Η οποία  ζήτησε να αλλάξει ο τρόπος εορτασμού της Εξόδου του Μεσολογγίου, της ανατίναξης της Αρμάτας στις Σπέτσες, της αναπαράστασης στο Κούγκι, οι εκδηλώσεις για το Λάβαρο της Αγίας Λαύρας. Γιατί; Μα γιατί όλες αυτές τις αναπαραστάσεις, περιλαμβανομένης και της αναπαράστασης της εισόδου των ελληνικών στρατευμάτων στη Θεσσαλονίκη, είναι κατά την κ. Ρεπούση «εθνικιστικά κιτς».

Δεν προσφέρουν τίποτα αναπαράγουν την εθνικιστική έξαρση, επαναλαμβάνονται συνεχώς και δεν γίνεται κανένας ιστορικός στοχασμός, λέει η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ. Όπως καταλαβαίνει κανείς, ακολούθησε ένας σχετικός χαμός, κυρίως στο Διαδίκτυο και έτσι η κ. Ρεπούση, προσπάθησε να ανασκευάσει εν μέρει τις κατηγορίες που της αποδόθηκαν.

«Η έξοδος του Μεσολογγίου δεν θα μπορούσε να καταργηθεί», σημείωσε την Τρίτη το πρωί ”ότι έγινε και κανείς δεν μπορεί να την καταργήσει”. Καλά και στην Σμύρνη έγινε σφαγή των Ελλήνων. Η ίδια όμως η κ. Ρεπούση ήταν που προσπάθησε να την μετάτρεψε σε συνωστισμό. Με την ίδια λογική, θα μπορούσε η έξοδος του Μεσολογγίου, υπό την ρεπουσική ματιά να μετατραπεί σε... “μετακόμιση” των Μεσολογγιτών. Δεν είναι  δα και τόσο δύσκολο  και σίγουρα θα βοηθούσε στο να... αποτραπεί η “εθνικιστική έξαρση” των Ελλήνων, που ίσως φέρνει εμπόδια στις bussiness  της ελληνοτουρκικής φιλίας.

Ας συνεχίσουμε όμως με τις διευκρινίσεις  της κ. Ρεπούση. Και να δούμε τι άλλο είπε: “Εκείνο που πρέπει να ξανασκεφθούμε είναι ο τρόπος που γιορτάζουμε τις εθνικές επετείους ώστε να πάψουν να είναι στερεοτυπικές και να γίνουν περισσότερο αναστοχαστικές και χρήσιμες για την ιστορική μας μνήμη, αλλά και την προοπτική της χώρας μας”.

Το βρήκαμε λοιπόν! Για τα χάλια της χώρας μας δεν φταίει η αριστερίστικη νομενκλατούρα, το πασοκογενές πνεύμα του νεοέλληνα και όσοι κυβέρνησαν, αλλά οι γιορτές για την έξοδο του Μεσολογγίου, η Αρμάτα και όλα τα υπόλοιπα. Αυτό είναι, αν τις καταργήσουμε, αυτόματα αλλάζουν και γίνονται θετικές οι προοπτικές για την χώρα. Και τι θα κάνουμε; Αναστοχασμό! Τι σημαίνει αναστοχασμός;

Σημαίνει ότι θα βάζουμε στα παιδάκια των σχολείων, εκθέσεις του τύπου “τι έκαναν οι μεσολογγίτες για να προκαλέσουν  την οργή της οθωμανικής αυτοκρατορίας, αυτού του τόσο ανεκτικού, πολυπολιτισμικού οργανισμού;” Ή θα διοργανώνουμε συζητήσεις και συνέδρια, όπου θα ψάχνουμε να βρούμε πόσο αρμονικά ζούσαν μεσολογγίτες και τοπικοί μπέηδες, πριν κάποιοι ξεβράκωτοι επαναστάτες, αποφασίσουν να χαλάσουν τις σχέσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων.

Αλλά δεν της φτάνει η κατάργηση μόνο των εκδηλώσεων αυτών. Ζήτησε και από τον υπουργό Παιδείας κ. Κ. Αρβανιτόπουλο και κάτι άλλο η κυρία Ρεπούση: «Να καταργηθούν εδώ και τώρα οι μαθητικές παρελάσεις». Ούτε αυτές προσφέρουν τίποτα, είναι αναχρονιστικές, θεσπίσθηκαν επί Μεταξά και είμαστε, όπως λέει η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που διοργανώνουμε μαθητικές παρελάσεις.

Από πού να ξεκινήσει κανείς; Και πού να τελειώσει; Η κ.Ρεπούση, σύμφωνα με τις επιταγές της αριστερίστικης νοοτροπίας, ζητά την κατάργηση των μαθητικών παρελάσεων. Δεν είναι κάτι νέο. Το ζητούν εδώ και καιρό οι αριστεριστές. Αυτό που δεν ξέρουμε είναι εάν και αυτή επιθυμεί τις “λαϊκές παρελάσεις”. Όπου τμήματα αριστεριστών ακτιβιστών, θα παρελαύνουν εκφοβίζοντας, βρίζοντας και επιτιθέμενα εναντίον όποιου δεν συμφωνεί μαζί τους. Όπως έγινε και στην Θεσσαλονίκη. 

Να τα καταργήσουμε όλα λοιπόν κατά την κ. Ρεπούση. Και μετά; Μετά θα αναθέσουμε (με υπουργικές αποφάσεις) την  διεκπεραίωση των εκδηλώσεων για τις εθνικές εορτές της χώρας,  σε διάφορες ΜΚΟ, οι οποίες θα φροντίζουν να μας διαφωτίζουν για το πώς πρέπει να καταργηθούν τα σύνορα και οι εθνικότητες. Μόνον τότε θα είναι ευχαριστημένη.

Δημήτρης Παπαγεωργίου

www.elora.gr