Αντίσταση και ασυμβίβαστη δράση κατά του συστήματος

Ο απόλυτος εθνομηδενισμός, η απόλυτη αρνησιπατρία… Κορυφαίοι Ευρωπαίοι γραφειοκράτες μας «στολίζουν» με προσβολές και η «πράσινη» κυβέρνηση του «λεφτά υπάρχουν», σφυρίζει αδιάφορα. Ούτε μια αντίδραση από τους «πράσινους», ούτε μια καταδίκη δηλώσεων, που σηματοδοτούν την πορεία της χώρας...
προς το γκρεμό και τη σκλαβιά…
Τι ξέρουν οι αριστεριστές & διεθνιστές τύπου Μόσιαλου από «εθνική κυριαρχία»;
«Στα πλαίσια της συμφωνίας μας με την ΕΕ –και έχουμε μία πολύ συγκεκριμένη συμφωνία- πρέπει να είμαστε πολύ συνεπείς στην εφαρμογή της. Οι όροι αυτής της συμφωνίας αποτελούν δεσμεύσεις μας, που προσδιορίζουν ως έναν βαθμό και τις σχετικές πολιτικές μας». Αυτή την αχαρακτήριστη απάντηση είχε να δώσει χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στην ερώτηση για τη δήλωση του πολιτικού Αντίχριστου, γιατί έτσι θα πρέπει να εκλαμβάνεται πλέον ο επικεφαλής του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ότι «η κυριαρχία των Ελλήνων θα περιοριστεί σημαντικά». Και φυσικά, οι επικοινωνιακοί «εγκέφαλοι» του ΠΑΣΟΚ, έσπευσαν να πιάσουν δουλειά. Για τα όσα προβλέπει το Σύνταγμά μας, ούτε λόγος…
Υπηρετούν τους εαυτούς τους…
Είναι αυτονόητο ότι μια κυβέρνηση που προσπερνά κατ’ αυτόν τον αδιάφορο τρόπο μια τέτοια επίσημη δήλωση, δεν υπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα. Με λίγα λόγια, αποδεικνύει ότι δεν έχει καμία εθνική ευαισθησία και ότι πρόκειται για ένα στυγνό εξουσιαστικό σύστημα, το οποίο υπηρετεί τα δικά του αλλά και αλλότρια συμφέροντα. Μιλάμε δηλαδή για μια πολιτική ομάδα εκτός εθνικού πλαισίου, η οποία για να προστατεύσει το μηχανισμό της στο Δημόσιο, υποδούλωσε τη χώρα σε ένα μηχανισμό γραφειοκρατών & κερδοσκόπων, οι οποίοι πλιατσικολογούν στην κυριολεξία τον εθνικό μας πλούτο αλλά και τον κόπο των Ελλήνων και πρέπει να αντιμετωπισθούν ως εχθροί αλλά και εισβολείς.
Ποιοι τον ψήφισαν αυτόν;
Παγκόσμια διακυβέρνηση ανήγγειλε μετεκλογικά ο κ. Παπανδρέου, παγκόσμια διακυβέρνηση εισπράττουμε. Όμως, η διαδικασία αυτή ξεκίνησε αμέσως μετά τον πόλεμο, με κύριο άξονα τις δυνάμεις της κεντροαριστεράς, οι οποίες χρηματοδοτήθηκαν αδρά από τη CIA, ως καταλληλότερες και έχουσες το «προοδευτικό» ιδεολογικοπολιτικό άλλοθι. Απλά, ο GAP είναι ένας ακραίος και δογματικός εκφραστής της παγκόσμιας διακυβέρνησης και ως μην έχων και μεγάλη επαφή με την ελληνική (ή οποιαδήποτε άλλη) πραγματικότητα, τα λέει και ευθέως, χωρίς να αντιλαμβάνεται τις συνέπειες των όσων φοβερών και αντεθνικών κατά καιρούς εκστομίζει.
Φοβούνται τα έθνη και την ψυχή τους…
Η αστική πολιτική ελίτ λοιπόν της Γηραιάς Ηπείρου, φοβούμενη τη μαζικότητα των πατριωτικών κινημάτων, «έστησε» μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το πολιτικό σύστημα με τέτοιο τρόπο, δημιουργώντας με μεγάλα δίκτυα αλληλεξαρτήσεων, τη βάση για την πλήρη ομογενοποίηση, ώστε να απομακρυνθεί ολοκληρωτικά ο κίνδυνος του πολέμου και της γενικότερης ανάφλεξης στην Ευρώπη. Με λίγα λόγια, όλο το μεταπολεμικό σύστημα στήθηκε έτσι, ώστε να μην υπάρχουν πολεμικές συρράξεις. Κοινώς, όλοι οι υπόλοιποι πληρώνουμε τους καυγάδες των Γερμανών με τους Γάλλους…
«Ροκανίζουν» τα έθνη…
Και άρχισε το συστηματικό ροκάνισμα των εθνικών κορμών (αλλά και της θρησκευτικής πίστης σε δεύτερη φάση και της οικογένειας σε τρίτη), στο όνομα αρχικά ενός «κοσμοπολιτισμού» που είχε τις ρίζες του σε παλιές (και αντιστραμμένες πλέον) αποικιοκρατικές αντιλήψεις και αργότερα, στο όνομα της πολυπολιτισμικότητας, της πολιτικής ορθότητας και της ελεύθερης διακίνησης του κεφαλαίου. Γιατί το τελευταίο, έγινε και η προτεραιότητα του («εξαγορασμένου» από τα συμφέροντα και τα διάφορα lobbies) συστήματος. Φυσικά, η αντίδραση «ζυμώνεται». Η (πολύ συνειδητή, μην απατάσθε) επίθεση κατά της μεσαίας τάξης και η απόπειρα της αντικατάστασης των «ακριβών» κατά το σύστημα Ευρωπαίων εργαζομένων με τριτοκοσμικούς οικονομικούς μετανάστες, οδηγεί στη ριζοσπαστικοποίηση των πρώτων.
Να ρίξουμε τα υποστυλώματα
Πώς αντιμετωπίζει το σύστημα τους αντιδρώντες; Με τη δημιουργία θεσμών άνευ δημοκρατικής νομιμοποίησης, οι οποίοι αποφασίζουν για το μέλλον μας και την μέσω της ομογενοποίησης και των μνημονίων, υπονόμευση της εθνικής κυριαρχίας. Οι «δεσμεύσεις» που τα τελευταία δημιουργούν, στην ουσία αφαιρούν από τις εκλεγμένες κυβερνήσεις κάθε αρμοδιότητα και δυνατότητα λήψης αποφάσεων, καθιστώντας τις ανδρείκελα της κάθε τρόικας. Και κάπου εκεί, από πολίτες κυρίαρχων κρατών, μεταβαλλόμαστε σε δουλοπάροικους προτεκτοράτων. Η δε προσφυγή στις κάλπες, αποτελεί μια κακόγουστη φάρσα. Εν κατακλείδι: Οσοι τύποι σαν τον ανεκδιήγητο Γιούνκερ επιβουλεύονται την εθνική μας κυριαρχία, θα ηττηθούν στους δρόμους των ευρωπαϊκών πόλεων, αλλά και όταν χτυπηθούν πολιτικά τα υποστυλώματά τους.

Νίκος Χιδίρογλου
www.elora.gr