Ο Βίος και η Πολιτεία του Γιάννη Στουρνάρα

Το να στέλνεις στον θάνατο και στην εξαθλίωση τους άλλους, γνω­ρίζοντας ότι αυτό το κάνεις 

ευρι­σκόμενος σε θέση ισχύος, και ότι αυτά στα οποία υποβάλλεις τους άλλους ΠΟΤΕ δεν πρόκειται να συμβούν σε εσένα, αποτελείτο πιο κλασικό παράδειγμα του απώτερου σημείου αναλγησίας, απανθρω­πιάς, αλλά και θρασυδειλίας. Ένα παρά­δειγμα όμως που όπως αποδεικνύεται αποτελεί... ό,τι πιο αντιπροσωπευτικό όσον α­φορά τα κλιμάκια της εξουσίας του Ελλη­νικού κράτους, τα κυβερνητικά όργανα του οποίου αφού διασφαλίσουν τα μέγι­στα όσον αφορά την εξασφάλιση της δι­κής τους τρυφηλής ζωής, από εκεί και πέ­ρα κάνουν τα πάντα για να εξασφαλίσουν και την εξαθλίωση του λαού, προκειμένου να διατηρηθούν και να συντηρηθούν δι’ αυτού του τρόπου μονίμως ανέγγιχτα τα δικά τους προνόμια.

Είναι πολύ εύκολο να καταστρέφεις και να εξαθλιώνεις τους άλλους, όταν γνωρίζεις ότι κάτι τέτοιο ΠΟΤΕ δεν πρό­κειται να συμβεί σε εσένα!!!

Ένα από τα πιο κλασικά παραδείγμα­τα της εν λόγω προς την κοινωνία εγκλη­ματικής συμπεριφοράς, αποτελεί ο βίος και η πολιτεία του κ. I. Στουρνάρα, (επι­προσθέτους δε και της κυρίας του).

Το γνωστό και απόλυτα απεχθές για το σύνολο του Ελληνικού λαού αυτό πρόσω­πο, πειθήνιο όργανο στις εκτελεστικές ε­ντολές αφεντικών του και των αρπακτικών της Τρόικα, θα περίμενε κανείς ότι θα κρατούσε κάποια προσχήματα, και δεν θα προκαλούσε (τουλάχιστον δια των πρά­ξεων της προσωπικής του ζωής) το κοινό αίσθημα.

Και όμως ούτε καν αυτό δεν ισχύει, κα­θώς όπως για ακόμα μια φορά αποδεικνύεται η έπαρση και η χοντροπετσιά, των αδίστακτων «οργάνων» της εξου­σίας, ούτε αρχή έχει, αλλά ούτε και τέλος.

Ας δούμε όμως τα πράγματα ως έχουν μέσα από τα ντοκουμέντα της «γλυκιάς ζωής», ενός αδίστακτου ε­κτελεστή.

Βίος και Πολιτεία του Γιάννη Στουρνάρα

Ο σημερινός υπουργός Οικονο­μικών, παρότι δείχνει να μισεί θανάσιμα τον δημόσιο τομέα, θα μπορούσε να λάβει το βραβείο του «Δημοσίου Υπαλλήλου της 30ετίας»! Είναι  εντυπωσιακό το γεγονός ότι ο τεχνοκράτης και αγαπημένο παιδί του Κώστα Σημίτη, τοποθετείται εδώ  και περίπου 30 χρόνια μόνο σε δημόσιες θέσεις από τις οποίες λαμβάνει  πάντα ιδιαίτερα παχυλούς μισθούς. Η Τόσο παχυλούς, ώστε μπορεί να διαμένει σε έπαυλη στην Κηφισιά, αλλά και να διαθέτει πολυτελέστατη βίλα  στη Σύρο, δίπλα ακριβώς από τη βί­λα του κουμπάρου του Γιάννου Παπαντωνίου!

Και μπορεί ο Γιάννης Στουρνάρας να έ­χει πέσει έξω σε όλες του τις προβλέψεις, σε όλες του τις εκτιμήσεις για την Ελληνική οικονομία (και όχι μόνο), μπορεί να φέρει τεράστιες ευθύνες μαζί με τον Κώ­στα Σημίτη για το γεγονός ότι η Ελλάδα εντάχθηκε ανέτοιμη στην Οικονομική Νομισματική Ένωση, με αποτέλεσμα σή­μερα η χώρα να απειλείται με την απόλυ­τη καταστροφή, αλλά πάντοτε φρόντιζε να κάνει σωστή διαχείριση της δικής του οικονομικής καταστάσεως! Εξάλλου, πό­σοι δημόσιοι υπάλληλοι, μπορούν και ζουν με πολυτελέστατο τρόπο, μπορούν και α­πολαμβάνουν το αγαπημένο τους σούσι, και ενώ φτωχοποιούν και εξαθλιώνουν τον ελληνικό λαό κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια, συμβουλεύοντας τις κόρες τους να μην αγοράσουν σπίτι στο εξωτερικό, αλλά να περιμένουν να πέσουν κι άλλο οι τιμές δια μέσω τις εξαθλίωσης που οι ίδι­οι προωθούν;

Όμως, δεν μένει σε αυτά ο «Τσάρος» της ελληνικής οικονομίας. Ο άνθρωπος που αμφισβήτησε τις αποφάσεις της δι­καιοσύνης για την αντισυνταγματικότη­τα του χαρατσιού, ο υπεύθυνος για το γεγονός ότι πολλές οικογένειες έχουν μείνει χωρίς θέρμανση αυτόν τον χειμώνα, ο ε­κτελεστής του σχεδίου αρπαγής των ι­διόκτητων οικημάτων, αρθρώνει το τε­λευταίο χρονικό διάστημα και μάλιστα με τρόπο προκλητικό, πολιτικό λόγο! Το βέ­βαιο είναι ότι ο Γιάννης Στουρνάρας αποτελεί μια μοναδική περίπτωση «δημοσίου υπαλλήλου» με προ υπουργοποίησης επαύλεις, υψηλές γνωριμίες, κουμπαριές, σοβαρότατες αποταμιεύσεις και ιδιαίτερα πολυτελή ζωή.

Μια λαμπρή πορεία στο δημόσιο

Την περίοδο 1986-1989 εργάστηκε ως ειδικός σύμβουλος του υπουργείου Οικο­νομικών για θέματα δημοσίων επιχειρήσε­ων και εισοδηματικής πολιτικής. Το γεγο­νός ότι το 1989 το ΠΑΣΟΚ έχασε τις εκλο­γές, δεν επέφερε ουσιαστικά μεγάλες με­ταβολές στη σχέση του με τον δημόσιο το­μέα, αφού με απόφαση του τότε διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ), Δημήτρη Χαλικιά, τοποθετήθηκε σύμβουλος σε θέματα νομισματικής πολιτικής.

Με την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην ε­ξουσία το 1993, ένα χρόνο μόλις μετά, το 1994 ο Γιάννης Στουρνάρας ανέλαβε το πόστο του προέδρου του ΣΟΕ, του βασικού συμβούλου του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομι­κών.

Από τη θέση του ο Γιάννος Παπαντωνίου, (ο οποίος τη δεκαετία του 1970 είχε φοιτητή τον Γιάννη Στουρνάρα), κατεύθυνε από το 1994 έως το 2001 την προσπάθεια ένταξης της Ελλάδας στην ΟΝΕ, η οποία έγινε με τέτοιο τρόπο ώστε η χωρά οδηγήθηκε στην κατα­στροφή.

Φυσικά έβαλε το χεράκι του και ο Γιάννης Στουρνάρας αφού επί μία επταετία εκπροσωπούσε το υπουργείο στη Νομισματική Επι­τροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Γιάννης Στουρνάρας, αφού έγινε κουμπάρος με τον Γιάννο Παπαντωνίου, έβαλε ως στόχο να γίνει μέλος του «κύκλου» του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη. Όλη αυτή η παρέα, είναι που ενέταξε προφανώς για λο­γαριασμό των γερμανικών πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων την χώρα μας 

στην Ευρωζώνη.

Ο Κώστας Σημίτης εκτίμησε πολύ την προσήλωση του Γιάννη Στουρνάρα προς το πρόσωπό του και τελικά τον διόρισε στην Εμπορική Τράπεζα.

Για να αντιληφθεί κανείς το... μέγεθος των ικανοτήτων του σημερινού υπουργού

Οικονομικών πρέπει να γνωρίζει το εξής: Ενώ παρέλαβε την δεύτερη σε μέγεθος ελληνική τράπεζα, όταν αποχώρησε από τη θέση του Προέδρου η Εμπορική βρέθη­κε στα πρόθυρα της καταστροφής, με α­ποτέλεσμα να πουληθεί στην γαλλική Credit Agricole!  Ακόμη και σήμερα πολ­λοί διερωτώνται αν ο Γιάννης Στουρνάρας εκτέλεσε συνειδητά κάποιο σxέδιο καταστοοφής της Εμπορικής Τράπεζας. Το χει­ρότερο είναι ότι οι ίδιοι υποψιάζονται ότι την τύχη της Εμπορικής θα έχει και η Ελ­λάδα.

Η «φούσκα του χρηματιστηρίου» φέ­ρει φυσικά την υπογραφή της διακυβέρνη­σης Σημίτη. Όπως είχε αναφέρει ο Νικήτας Κακλαμάνης, ο οποίος υπήρξε ιδιαί­τερα αιχμηρός για τον Γιάννη Στουρνάρα

θυμίζοντας τον ρόλο που είχε διαδραματί­σει την περίοδο που τη χώρα κυβερνούσε ο Κώστας Σημίτης, αναφέροντας πρωτίστως «το «μαγείρεμα» των στοιχείων για να μπούμε στο ευρώ και το μέγα σκάνδα­λο του χρηματιστηρίου». Ο Γιάννης Στουρνάρας μαζί με τον Γιάννη Παπαντωνίου είναι εκλεκτά μέλη της παρέας της Σύρου. Ο Γιάννης Στουρνάρας υπήρξε και συ­νεργάτης της χρηματιστηριακής «Κάππα» για την οποία ακούστηκαν και γρά­φτηκαν ουκ ολίγα αναφορικά με την πε­ρίοδο της χρηματιστηριακής φούσκας.

Τα «νταλαβέρια» της παρεούλας της Σύρου

Στη Σύρο, όπου διατηρεί την εξοχική του βίλα ο Γιάννης Στουρνάρας ήρθε σε α­πευθείας επαφή με τον γαλλικό παράγο­ντα, ο οποίος μέχρι σήμερα στέκεται στο πλευρό του. Δίπλα στις βίλες των 

Παπα­ντωνίου και Στουρνάρα στην περιοχή Τρία Λαγκόνιατου νησιού, βρίσκεται άλ­λη μια βίλα, εκείνη της Κλοντίν Ριπέρ, πρώην συζύγου του γάλλου πρεσβευτή στην Αθήνα, Ζαν-Μορίς Ριπέρ. Καλεσμέ­νοι της ήταν το 2010 ο Φρανσουά Ολάντ και η Βαλερί Τριερβελέρ, (το σημερινό προεδρικό ζεύγος της Γαλλίας), και την παρέα ένωσε στο σπίτι του ο Γιάννος Πα­παντωνίου.

Ο Γιάννης Στουρνάρας κόλλησε σαν τσιμπούρι στην παρέα των Γάλλων, τους οποίους άρχισε στη συνέχεια να συναντά και στην Αθήνα.

Άνθρωποι, οι οποίοι γνωρίζουν πρό­σωπα και καταστάσεις, υποστηρίζουν ότι η διαχρονική επαφή που έχει με τους Γάλ­λους διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στη στρατηγική που ακολούθησε ως διοικη­τής της Εμπορικής Τράπεζας, με αποτέλε­σμα το ελληνικό τραπεζικό ίδρυμα να περάσει στα χέρια της γαλλικής Credit Agricole!

Βλέπετε τι ωραία και συμπτωματικά πάντα, όλα τα καταστροφικά για αυτόν τον τόπο γεγονότα, τελικά συγκοινωνούν και κολλάνε μεταξύ τους με θαυμαστή α­κρίβεια; Από τότε τον αξιότιμο υπουργό Οικονομικών, συνοδεύει το παρατσούκλι «Κόπερφιλντ». Για ποιο λόγο; Μια γιατί έ­χει τη μοναδική, μαγική ικανότητα να εξα­φανίζει... τράπεζες!

Κάπως έτσι λένε και σήμερα, ότι αν παραμείνει για πολύ καιρό ακόμη στο τιμόνι της ελληνικής οικονομίας θα εξαφανί­σει και μια χώρα. Την Ελλάδα!

Ο «χαρισματικός» κ. Στουρνάρας!

Ας δούμε όμως και μερικά άλλα από τα χαρακτηριστικά «επιτεύγματα» του χαρι­σματικού αυτού στελεχους της μνημονιακής συγκυβέρνησης.

Ως επικεφαλής του Συμβουλίου Οικο­νομικών Εμπειρογνώμων στην κυβέρνηση Σημίτη αποδέχθηκε το κλείδωμα της ισο­τιμίας μετατροπής της δραχμής σε ευρώ σε υψηλότερα επίπεδα από αυτά που προέκυπταν από την πραγματική κατά­σταση της ελληνικής οικονομίας, εξυπη­ρετώντας τα γερμανικά (κυρίως) εμπο­ρικά συμφέροντα.

Ως γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ («δε­ξαμενή σκέψης» του ΣΕΒ) υπερθεμάτισε για την υλοποίηση των μνημονίων, επιμένοντας ιδιαίτερα στις ιδιωτικοποιήσεις (δηλαδή, στο ξεπούλημα σε ντόπια και ξένα συμφέροντα της δημόσιας περιου­σίας) και στο «άνοιγμα» των κλειστών επαγγελμάτων ( δηλαδή στην στην απορύθμιση και τη δημιουργία μονοπωλιακών κατα­στάσεων στους συγκεκριμένους κλάδους), δημοσιεύοντας μελέτη που «εκτιμούσε» ότι με το «άνοιγμα» θα επιτυγχανόταν αύ­ξηση του ΑΕΠ κατά 13% σε 5 χρόνια. Μια μελέτη που προκάλεσε θυμηδία ακό­μη και μεταξύ των υπερασπιστών των μνη­μονίων.

Από Χρεόγραφα που περιλαμβάνονται στο λογαριασμό Ιδίων Κεφαλαίων- «Αποθεματικά», μέσα σε δύο χρόνια, η διοί­κηση του κ. I. Στουρνάρα «απώλεσε» στο ΧΑΑ το 82% του τιμήματος που εισέπρα- ξε από την πώληση της Ιονικής τράπε­ζας, με αποτέλεσμα τη μείωση των ιδίων κεφαλαίων της τράπεζας από 2 δισ. ευρώ το 2001 σε 1,3 δισ. ευρώ το 2002.

Ατυχείς επιχειρηματικές κινήσεις;

Όχι ακριβώς. Κατά την ίδια χρήση η δι­οίκηση Στουρνάρα θα επιλέξει να μην α­ναπροσαρμόσει την αξία των ιδιόκτητων παγίων της τράπεζας (Ν. 3091/2002) ώστε να μετριάσει τη μείωση των ιδίων κεφαλαίων. Τα μεμονωμένα ίδια κεφάλαια της τράπε­ζας θα «διευκολύνουν» την είσοδο της  Credit Agricole  στο μετοχικό της κεφά­λαιο με αποτέλεσμα τη σταδιακή απα­ξίωση και καταστρρφή της Εμπορικής τράπεζας (στην οποία θα πρωταγωνιστή­σει στη συνέχεια ο πολύς κ. Γ. Πρρβόπουλος),

Η κατασπατάληση της δημόσιας περι­ουσίας, η διευκόλυνση εξαγοράς της Ε­μπορικής τράπεζας από το ξένο κεφά­λαιο ή η εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπι­μοτήτων αποτέλεσαν τα κριτήρια για την ανάληψη της θέσης του υπουργού Οικονο­μίας από τον κ. I. Στουρνάρα;

Υπάρχει κάποια απάντηση σε όλα αυ­τά;

 

xryshaygh.blogspot.gr