πέρασαν ομόφωνα, αλλά με την πλειοψηφία
της Εθνικής Τράπεζας, αφού όλοι καταλάβαιναν ότι κάτι δεν πάει καλά.
Ωστόσο, οι μέτοχοι τελικά πείστηκαν με τις υποσχέσεις των απεσταλμένων
της Εθνικής Τράπεζας, υποσχέσεις που φυσικά δεν κράτησαν ποτέ.
Το κυριότερο είναι ότι η Εθνική Τράπεζα προσπαθεί να μας πείσει ότι η
συγχώνευση της Τράπεζας της Ανατολής με την Εθνική Τράπεζα έγινε υπό το
άρθρο 1 του νόμου 5261/1931 και αυτός ο νόμος δεν την υποχρέωνε, κατά
τη γνώμη της, να προβεί σε σύνταξη ισολογισμού και στις απαραίτητες
δημοσιεύσεις. Κοινώς, η νομική ομάδα της ΕΤΕ επικαλείται έναν ειδικό
νόμο για να αιτιολογήσει το γεγονός ότι έκανε την εκκαθάριση στο σκοτάδι
και με δόλο δεν έδωσε λόγο ποτέ στις αρχές.
Η εφαρμογή του άρθρου 1 του νόμου 5261/1931, θα μπορούσε να γίνει αν υπήρχε για αυτό η σύμφωνη γνώμη των γενικών συνελεύσεων. Φαίνεται
λοιπόν από τα πρακτικά ότι η Γενική Συνέλευση της Τράπεζας της Ανατολής
δεν ερωτήθηκε ποτέ! Δεν αποφάσισε ποτέ και δεν δέχθηκε ποτέ την
εφαρμογή του άρθρου 1 του νόμου 5261/1931, ενώ αντίθετα
στη συγχώνευση αυτή εφαρμόστηκαν τα άρθρα 2 και 3 του συγκεκριμένου
νόμου που είχαν σχέση με φορολογικές ελαφρύνσεις και την καθολική
διαδοχή της Τράπεζας Ανατολής υπό της Εθνικής Τράπεζας την 28η
Δεκεμβρίου 1932.
Τα πρακτικά αυτά προέρχονται από το Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας, που κάποια πράγματα μπορεί και τα διασώνει τελικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου