Ούτε εγώ, ούτε εσύ, ούτε αυτός, ΑΛΛΑ εμείς!

Του Ευάγγελου Σταυριανάκη. Ένα έργο θεατρικό έχει πολλές πράξεις. Κάθε πράξη αλλάζει το περιβάλλον, αλλάζουν τα πρόσωπα. Σήμερα ζούμε σε ένα θέατρο. Το σανίδι είναι ένα σχοινί πάνω στο οποίο ακροβατούμε και ταυτόχρονα προσπαθούμε να δράσουμε. Δεξιά ή αριστερά δεν υπάρχει. Μόνο εμπρός και πίσω. Αυτός είναι και ο δρόμος που πρέπει...
να διαλέξει η Ελλάδα, ή εμπρός ή πίσω. Όσοι παριστάνουν τους δεξιούς ή αριστερούς πέφτουν στο κενό.
Η Ελλάδα προσπαθεί. Βρίσκεται σε ένα ρινγκ. Κάθε απόφαση και μια γροθιά. Σε ποιον όμως πάει η γροθιά; Τις περισσότερες φορές στον λαό. Ο καθένας από εμάς προσπαθεί εκτός από το να τα βγάλει πέρα ,προσπαθεί και να καταλάβει τι έργο παίζεται στο σανίδι. Προς τα πού να ακολουθήσει  τον αναβάτη. Οι Έλληνες σιγά σιγά ξυπνάνε, μα λόγω της νάρκης τους δεν ξέρουν  να μιλήσουν , δεν μπορούν  να δράσουν. Αλλά και αυτό ξεπερνάτε σιγά σιγά. Οι κοινωνικές ομάδες που έχουν πάρει την μορφή της γειτονιάς, της παλαιάς γειτονιάς, όταν ο ένας βοηθούσε τον άλλον, αρχίζουν  και αναπτύσσονται και γίνονται   μοντέλο επιβίωσης. Οι συγκεντρώσεις που γίνονται σε διάφορα μέρη και οι πολίτες που την στιγμή εκείνη που σηκώνονται και μιλούν λέγοντας την γνώμη τους είναι τα πρώτα βήματα ενός δημοκρατικά σκεπτόμενου ανθρώπου. Ο κόσμος ζυμώνει κάθε μέρα το ψωμί και βάζει την μαγιά της δημοκρατίας μέχρι να πάρει ένα τελικό σχήμα , που διαφαίνεται να είναι  κύκλος. Ας αφήσουμε απέξω όσους θέλουν να το σπάσουν.
Από την κρίση δεν θα βγω εγώ, ούτε εσύ, ούτε αυτός, θα βγούμε εμείς. Αυτό είναι το μοντέλο επιτυχίας. Οι αποφάσεις έτσι πρέπει να παίρνονται. Η δημοκρατία είναι αυτή που θα δώσει την μάχη με όλους αυτούς που αποκαλούνται ανθρωπιστές και ακόλουθοι των δημοκρατικών θεσμών. Κάθε πόλεμος έχει και τις δύο μεριές παρατεταγμένες , μα πάντα υπάρχουν εφιάλτες και από τις δυο μεριές. Ο εφιάλτης έμεινε στην ιστορία ως προδότης , αλλά οι τριακόσιοι ως ήρωες. Αν ρωτήσεις κάποιον να σου πει τι θέλει να γίνει, δεν θα σου πει προδότης αλλά ήρωας.
Στο παγκόσμιο γίγνεσθαι έρχονται ανακατατάξεις εκεί πρέπει να μας βρουν ενωμένους. Εκεί πρέπει να μας βρουν αποφασισμένους. Και αυτό το πρέπει είναι κομμάτι της πράξης , κομμάτι της στιγμής. Κάποιος είχε πει  ότι ήρωας δεν γεννιέσαι αλά  γίνεσαι. Η στιγμή είναι που θα σε κάνει ηρώα. Και σιγά σιγά η στιγμή πλησιάζει. Οι καιροί ου μενετοί.

 freepen.gr